Η ομίχλη είναι ουσιαστικά ένα σύννεφο που ακουμπά το έδαφος. Αποτελείται από πολύ μικρά σταγονίδια νερού ή, σε πολύ ψυχρές συνθήκες, παγοκρυστάλλους που μειώνουν την οριζόντια ορατότητα.
Σύμφωνα με τον ορισμό του WMO, μιλάμε για ομίχλη όταν η ορατότητα στην επιφάνεια πέφτει κάτω από 1.000 μέτρα. Πάνω από αυτό το όριο χρησιμοποιείται συνήθως ο όρος αχλύς ή καταχνιά, ανάλογα με τα σωματίδια και την υγρασία.
Η βασική διαδικασία
Ο αέρας φτάνει στον κορεσμό όταν ψυχθεί μέχρι το σημείο δρόσου ή όταν προστεθεί αρκετή υγρασία. Τότε οι υδρατμοί συμπυκνώνονται πάνω σε μικροσκοπικά σωματίδια και δημιουργούν τα σταγονίδια της ομίχλης.
Ασθενής άνεμος βοηθά την ανάμιξη ενός λεπτού στρώματος αέρα. Πλήρης άπνοια μπορεί να περιορίσει το φαινόμενο πολύ κοντά στο έδαφος, ενώ ισχυρός άνεμος συνήθως διαλύει την ομίχλη ή τη μετατρέπει σε χαμηλή νέφωση.
Συνηθισμένοι τύποι στην Ελλάδα
Η ομίχλη ακτινοβολίας εμφανίζεται συχνά σε κοιλάδες και κάμπους μετά από καθαρή, ήρεμη νύχτα. Η ομίχλη μεταφοράς σχηματίζεται όταν υγρός αέρας περνά πάνω από ψυχρότερη επιφάνεια, ενώ η ομίχλη πλαγιάς δημιουργείται όταν ο αέρας αναγκάζεται να ανέβει σε ορεινό ανάγλυφο.
Κοντά σε θάλασσα ή λίμνη μπορεί να εμφανιστεί ομίχλη εξάτμισης όταν ψυχρός αέρας κινείται πάνω από σχετικά θερμό νερό.
Γιατί η πρόγνωση είναι δύσκολη
Μικρές διαφορές στη νεφοκάλυψη, την υγρασία του εδάφους και τον άνεμο μπορούν να αλλάξουν εντελώς την εξέλιξη. Ένα μοντέλο πλέγματος μπορεί να δείχνει καλή ορατότητα, ενώ μία κλειστή κοιλάδα λίγα χιλιόμετρα μακριά να έχει πυκνή ομίχλη.
Για οδήγηση χρειάζεται πραγματική παρατήρηση, μείωση ταχύτητας και τήρηση των επίσημων οδηγιών· η προγνωστική ορατότητα είναι μόνο ένδειξη.
Οι εξηγήσεις και οι υπολογισμοί είναι εκπαιδευτικοί. Για θέματα ασφάλειας, εργασίας, υγείας, ναυσιπλοΐας ή αεροπορίας ακολουθείτε τις αρμόδιες επίσημες υπηρεσίες.